പശ്ചിമേഷ്യയിൽ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സംഘർഷത്തോടുള്ള പാകിസ്ഥാന്റെ പ്രതികരണം സൗദി-പാകിസ്ഥാൻ തന്ത്രപരമായ സൈനിക പ്രതിരോധ കരാറിന്റെ ശക്തിയെയും വിശ്വാസ്യതയെയും കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കകൾക്ക് കാരണമായിട്ടുണ്ട്. ഇറാൻ, സൗദി അറേബ്യ, പാകിസ്ഥാൻ എന്നിവയുമായുള്ള സമീപകാല സംഭവങ്ങൾ തന്ത്രപരവും വിശ്വസനീയവുമായി ദീർഘകാലമായി കരുതിയിരുന്ന ബന്ധങ്ങളിലെ വിള്ളലുകൾ വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
“ആദ്യം വളരെയധികം കൊട്ടിഘോഷിച്ച് ഒപ്പുവച്ച കരാർ, ബാഹ്യ ഭീഷണികൾ ഉണ്ടായാൽ ഇരു രാജ്യങ്ങളും പരസ്പരം പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ഒരു പങ്കാളിത്തമായിട്ടാണ് രൂപപ്പെടുത്തിയത്. അക്കാലത്തെ വിശകലന വിദഗ്ധർ ഇതിനെ നാറ്റോ ശൈലിയിലുള്ള സഖ്യത്തോടാണ് ഉപമിച്ചത്. ഒരാൾക്കെതിരായ ആക്രമണം ഇരുവർക്കുമെതിരായ ആക്രമണമായി കണക്കാക്കും എന്ന തത്വത്തോടെ. ഒരു സമ്പന്ന ഗൾഫ് രാഷ്ട്രവും അതിന്റെ ദക്ഷിണേഷ്യൻ പങ്കാളിയും തമ്മിലുള്ള സാഹോദര്യത്തിന്റെയും തന്ത്രപരമായ വിന്യാസത്തിന്റെയും പ്രതീകമായാണ് ഈ കരാർ അവതരിപ്പിച്ചത്, ഇസ്ലാമാബാദ് സുരക്ഷാ പിന്തുണയുടെ വിശ്വസനീയമായ ദാതാവായി സ്വയം നിലകൊള്ളുന്നു,” ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയുടെ ‘ദി സ്റ്റാർ’ റിപ്പോർട്ട് പ്രസ്താവിച്ചു.
“2026 ഫെബ്രുവരി 28-ന് അമേരിക്കയും ഇസ്രായേലും ചേർന്ന് ഇറാനിയൻ സൈനിക, രാഷ്ട്രീയ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ ലക്ഷ്യമിട്ട് ഏകോപിപ്പിച്ച ആക്രമണങ്ങൾ നടത്തിയപ്പോൾ, ഇറാൻ സൗദി അറേബ്യ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങളെ ലക്ഷ്യമിട്ട് പ്രതികാര ആക്രമണങ്ങൾ നടത്തി. സിദ്ധാന്തത്തിൽ, പ്രതിരോധ ഉടമ്പടി പ്രകാരം പാകിസ്ഥാന്റെ പ്രതിബദ്ധത പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഒരു നിമിഷമായിരുന്നു ഇത്. എന്നാൽ , പാകിസ്ഥാൻ ദൃശ്യമായ സൈനിക സംഭാവനകളൊന്നും നൽകിയിട്ടില്ല, ഇത് വിശ്വസനീയ പങ്കാളിയെന്ന നിലയിൽ അതിന്റെ പങ്കിനെ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ നിരീക്ഷകരെ പ്രേരിപ്പിച്ചു,” റിപ്പോർട്ട് കൂട്ടിച്ചേർത്തു.
സൗദി അറേബ്യയെ പിന്തുണച്ച് സൈന്യത്തെ അയക്കുന്നതിനു പകരം പാകിസ്ഥാൻ അഫ്ഗാനിസ്ഥാനുമായുള്ള സംഘർഷത്തിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു. അടുത്തിടെയുണ്ടായ സംഘർഷങ്ങളുടെ വർദ്ധനവ്, സൗദി അറേബ്യയുമായുള്ള കരാർ നിർദ്ദേശിച്ചേക്കാവുന്ന കൂടുതൽ അടിയന്തര ബാധ്യതകളെ ഫലപ്രദമായി മറികടക്കാൻ പാകിസ്ഥാനെ അനുവദിച്ചു.
നിലവിലെ സാഹചര്യം വാചാടോപത്തിനും പ്രവർത്തനത്തിനും ഇടയിലുള്ള വ്യത്യാസം കാണിക്കുന്നു. വർഷങ്ങളായി, സൗദി അറേബ്യയുടെ സുരക്ഷയ്ക്കുള്ള ഒരു തന്ത്രപരമായ നങ്കൂരമായി പാകിസ്ഥാൻ സ്വയം ഉയർത്തിക്കാണിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ , ആവശ്യപ്പെടുന്ന സമയത്ത്, സഖ്യം മുമ്പ് നിർദ്ദേശിച്ചതിനേക്കാൾ ശക്തമല്ല. സൗദി അറേബ്യയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, പ്രതീക്ഷയും പ്രവർത്തനവും തമ്മിലുള്ള ഈ വിടവ് അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കുന്നതാണെന്ന് റിപ്പോർട്ട് എടുത്തുകാട്ടി.
“SMDA-യെ ഗൗരവമേറിയതും ബന്ധിതവുമായ ഒരു പ്രതിബദ്ധതയായി രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ രാജ്യം ഗണ്യമായ നയതന്ത്രപരവും തന്ത്രപരവുമായ മൂലധനം നിക്ഷേപിച്ചു. വർഷങ്ങളായി, ഇസ്ലാമാബാദിന്റെ വിശ്വാസ്യതയുടെ തെളിവായും പ്രാദേശിക ഭീഷണികൾക്കെതിരായ ഒരു സംരക്ഷണമായും സൗദി ഉദ്യോഗസ്ഥർ ഈ കരാറിനെ ഉദ്ധരിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും, യഥാർത്ഥ സാഹചര്യങ്ങളിൽ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, പാകിസ്ഥാന്റെ പിന്തുണ പ്രവർത്തനക്ഷമമായതിനേക്കാൾ പ്രതീകാത്മകമായിരിക്കാം എന്നാണ് ഇപ്പോഴത്തെ പ്രതിസന്ധി സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. പാകിസ്ഥാന്റെ ജാഗ്രത പുലർത്തുന്നതിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ സങ്കീർണ്ണമാണ്.
“ഒന്നാമതായി, പശ്ചിമേഷ്യയിലെ സൗദി അറേബ്യയുടെ കണക്കുകൂട്ടലുകളെ ഇത് ബാധിച്ചേക്കാം, പ്രത്യേകിച്ച് പ്രതിരോധ പങ്കാളിത്തങ്ങളെയും പ്രാദേശിക സഖ്യകക്ഷികളെ ആശ്രയിക്കുന്നതിനെയും സംബന്ധിച്ചത്. പാകിസ്ഥാന്റെ പ്രതിബദ്ധതയിൽ കാണപ്പെടുന്ന വിടവുകൾ നികത്തുന്നതിന് സൗദി അറേബ്യ ഇപ്പോൾ ബദൽ ക്രമീകരണങ്ങൾ പരിഗണിക്കുകയോ പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള മറ്റ് പങ്കാളികളുമായി സഹകരണം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്തേക്കാം. രണ്ടാമതായി, പ്രാദേശിക നയതന്ത്രത്തിൽ പാകിസ്ഥാന്റെ വിശ്വാസ്യത പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടേക്കാം. കരാർ നടപ്പിലാക്കുന്നത് നിരീക്ഷിക്കുന്ന മറ്റ് രാജ്യങ്ങൾ ഭാവിയിലെ പ്രതിസന്ധികളിൽ പാകിസ്ഥാനെ വിശ്വസിക്കണമോ എന്ന് ചോദ്യം ചെയ്തേക്കാം, ഇത് അതിന്റെ തന്ത്രപരമായ സ്വാധീനത്തെയും ഒരു പ്രാദേശിക പ്രവർത്തകൻ എന്ന നിലയിലുള്ള അതിന്റെ നിലയെയും ബാധിച്ചേക്കാം,” ദി സ്റ്റാർ റിപ്പോർട്ട് പറഞ്ഞു.
