ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ജനസാന്ദ്രമായ രാജ്യങ്ങളിലൊന്നായ ചൈന ഇന്ന് നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളികളിലൊന്ന് സാമ്പത്തികമല്ല, ജനസംഖ്യാപരമാണ്. അടുത്ത പത്ത് വർഷത്തിനുള്ളിൽ ചൈനയുടെ ജനസംഖ്യ 6 കോടി കുറയുമെന്നാണ് പുതിയ പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഫ്രാൻസിന്റെ ആകെ ജനസംഖ്യയ്ക്ക് സമാനമായ ഈ കുറവ് വെറും കണക്കല്ല; ചൈനയുടെ ഭാവി വികസന മാതൃകയെ തന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന മുന്നറിയിപ്പാണ്.
1970-കളിൽ ലോകം “ജനസംഖ്യാ വിസ്ഫോടനം” ഭയന്നിരുന്ന കാലത്താണ് ചൈന കർശന ജനനനിയന്ത്രണ നയങ്ങളിലേക്ക് നീങ്ങിയത്. 1979-ൽ നടപ്പാക്കിയ ‘ഒരു കുടുംബം, ഒരു കുട്ടി’ നയം ജനസംഖ്യാ വളർച്ച നിയന്ത്രിക്കുന്നതിൽ വിജയിച്ചെങ്കിലും, ദീർഘകാലത്ത് അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ രാജ്യത്തെ വലിയ പ്രതിസന്ധിയിലേക്ക് നയിക്കുകയായിരുന്നു.
വിപണി പരിഷ്കാരങ്ങളും നഗരവൽക്കരണവും അതിവേഗം മുന്നേറിയതോടെ വലിയ കുടുംബങ്ങൾ എന്ന പരമ്പരാഗത ചൈനീസ് സാമൂഹിക ഘടന തകർന്നു. ഒരുകാലത്ത് നിരവധി മക്കളുള്ള കുടുംബങ്ങളായിരുന്നു ചൈനയുടെ അടിത്തറ. എന്നാൽ ഇന്ന് വിവാഹങ്ങളും പ്രസവങ്ങളും ഗണ്യമായി കുറഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്. 2025-ൽ ഒരു സ്ത്രീക്ക് ശരാശരി 0.98 കുട്ടികൾ മാത്രമാണ് ജനിക്കുന്നത്. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന ജനനനിരക്കുകളിൽ ഒന്നാണിത്.
2015-ൽ രണ്ട് കുട്ടികൾക്കും 2021-ൽ മൂന്ന് കുട്ടികൾക്കും അനുമതി നൽകിയെങ്കിലും ചൈനീസ് സമൂഹം പഴയ രീതിയിലേക്ക് മടങ്ങിയില്ല. ജീവിതച്ചെലവ്, നഗരജീവിതത്തിന്റെ സമ്മർദ്ദം, തൊഴിൽ കേന്ദ്രീകൃത ജീവിതശൈലി, വിവാഹങ്ങളിലെ കുറവ് എന്നിവ യുവതലമുറയെ കുട്ടികളില്ലാത്ത ജീവിതത്തിലേക്ക് കൂടുതൽ ആകർഷിച്ചു.
2024-ൽ രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത വിവാഹങ്ങളുടെ എണ്ണം 61 ലക്ഷമായി ചുരുങ്ങി. എട്ട് വർഷം മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന വിവാഹങ്ങളുടെ പകുതിയോളം മാത്രമാണിത്. വിവാഹമോചന നിരക്കും ഉയരുകയാണ്. ഇതോടെ കുടുംബവ്യവസ്ഥയുടെ അടിത്തറ തന്നെ ദുർബലമാകുന്നതായി വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു.
2023-ൽ ചൈനയുടെ സ്വാഭാവിക ജനസംഖ്യാ കുറവ് 20 ലക്ഷത്തിലേറെയായിരുന്നു. 2025-ഓടെ അത് 33 ലക്ഷത്തിലേക്ക് ഉയർന്നുവെന്നാണ് കണക്കുകൾ. അടുത്ത ദശകങ്ങളിൽ ഈ ഇടിവ് കൂടുതൽ വേഗത്തിലാകുമെന്നാണ് വിദഗ്ധരുടെ മുന്നറിയിപ്പ്.
2030-കളിൽ പ്രതിവർഷം ഒരു കോടി പേരുടെയും 2040-കളിൽ രണ്ട് കോടി പേരുടെയും ജനസംഖ്യാ കുറവ് രേഖപ്പെടുത്താൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്നാണ് പ്രവചനങ്ങൾ. നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ ചൈനയുടെ ജനസംഖ്യ ഇന്നത്തെ നിലയിൽ നിന്ന് വലിയ തോതിൽ ചുരുങ്ങുമെന്നും ചില പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ജനസംഖ്യാ ഇടിവ് ചൈനയുടെ തൊഴിൽശക്തിയെയും സാമൂഹിക സുരക്ഷാ സംവിധാനത്തെയും നേരിട്ട് ബാധിക്കും. 1960-70 കാലഘട്ടത്തിൽ ജനിച്ച വലിയ തലമുറ വിരമിക്കൽ പ്രായത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ, അവരെ പകരം വയ്ക്കാൻ ആവശ്യമായ യുവജനസംഖ്യ ഉണ്ടാകില്ല. ഇതോടെ പെൻഷൻ, ആരോഗ്യപരിപാലനം, തൊഴിലാളി ലഭ്യത തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ വലിയ സമ്മർദ്ദം ഉണ്ടാകുമെന്നാണ് ആശങ്ക.
ഇതിനാലാണ് ചൈന ഓട്ടോമേഷൻ, ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ്, റോബോട്ടിക്സ് തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ വൻ നിക്ഷേപം നടത്തുന്നത്. മനുഷ്യവിഭവശേഷിയിലെ കുറവ് സാങ്കേതികവിദ്യയിലൂടെ നികത്താനാണ് ബെയ്ജിങ്ങിന്റെ ശ്രമം. ഒരുകാലത്ത് ജനസംഖ്യാ വളർച്ചയെ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള ശ്രമമായിരുന്നു ചൈനയുടെ നയം. ഇന്ന് അതേ രാജ്യം ജനനനിരക്ക് ഉയർത്താൻ ജനങ്ങളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലാണ്. എന്നാൽ സമൂഹത്തിന്റെ ജീവിതശൈലിയും മൂല്യബോധവും മാറിക്കഴിഞ്ഞതിനാൽ സർക്കാർ പ്രോത്സാഹനങ്ങൾ മാത്രം മതിയാകുമോ എന്നത് വലിയ ചോദ്യമാണ്.
സാമ്പത്തിക വളർച്ചയുടെയും സാങ്കേതിക പുരോഗതിയുടെയും പിന്നിൽ മറഞ്ഞുകിടന്നിരുന്ന ജനസംഖ്യാ പ്രതിസന്ധി ഇപ്പോൾ ചൈനയുടെ ഭാവിയെ നിർണയിക്കുന്ന പ്രധാന ഘടകമായി മാറുകയാണ്. ജനസംഖ്യാ കുറവ് വെറും കണക്കല്ല; അത് ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ സാമൂഹിക ഘടനയെയും സാമ്പത്തിക ശക്തിയെയും ആഗോള സ്വാധീനത്തെയും പുനർനിർവചിക്കാൻ കഴിയുന്ന മാറ്റമാണ്.
