കരയിൽ നമ്മുടെ മൊബൈൽ ഫോണുകൾക്ക് ചെറിയൊരു റേഞ്ച് കുറഞ്ഞാൽ പോലും നമ്മൾ അസ്വസ്ഥരാകാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഒരു മാസത്തിലധികം കാലം സമുദ്രത്തിന്റെ ആയിരക്കണക്കിന് അടി ആഴത്തിൽ, വെളിച്ചം പോലും കടന്നുചെല്ലാത്ത ഇരുട്ടിൽ കഴിയുന്ന യുദ്ധക്കപ്പലുകളും അന്തർവാഹിനികളും അവരുടെ ബേസ് ക്യാമ്പുകളുമായി എങ്ങനെയാണ് ആശയവിനിമയം നടത്തുന്നത് എന്ന് എപ്പോഴെങ്കിലും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ?
സാധാരണ മൊബൈൽ സിഗ്നലുകളോ റേഡിയോ തരംഗങ്ങളോ കടൽവെള്ളത്തിൽ ഒട്ടും പ്രവർത്തിക്കില്ലെന്നിരിക്കെ, ശാസ്ത്രജ്ഞർ അന്തർവാഹിനികൾക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് അതീവ നൂതനവും കൗതുകകരവുമായ ചില സാങ്കേതികവിദ്യകളാണ്.
നമ്മൾ നിത്യജീവിതത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന മൊബൈൽ ഫോണുകളും മറ്റ് വയർലെസ്സ് ഉപകരണങ്ങളും ഉയർന്ന ഫ്രീക്വൻസിയുള്ള റേഡിയോ തരംഗങ്ങളിലാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. എന്നാൽ കടൽവെള്ളത്തിന്, പ്രത്യേകിച്ച് ഉപ്പുവെള്ളത്തിന് ഉയർന്ന വൈദ്യുതചാലകതയുണ്ട് . ഇതുമൂലം, ഈ സാധാരണ റേഡിയോ തരംഗങ്ങൾ കടൽവെള്ളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് ഏതാനും മീറ്ററുകൾ പിന്നിടുമ്പോഴേക്കും പൂർണ്ണമായും ദുർബലമായി നശിച്ചുപോകുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് കടലിനടിയിൽ സാധാരണ മൊബൈൽ നെറ്റ്വർക്കുകൾ പൂർണ്ണമായും പരാജയപ്പെടുന്നത്.
കടലാഴങ്ങളിലേക്ക് തുളച്ചുകയറുന്ന തരംഗങ്ങൾ പരാജയപ്പെടുന്നിടത്താണ് ശാസ്ത്രജ്ഞർ ‘വെരി ലോ ഫ്രീക്വൻസി’ ($VLF$), ‘എക്സ്ട്രീംലി ലോ ഫ്രീക്വൻസി’ ($ELF$) എന്നീ പ്രത്യേക റേഡിയോ തരംഗങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഈ തരംഗങ്ങൾക്ക് കടൽവെള്ളത്തിന്റെ പ്രതിരോധത്തെ മറികടന്ന് ആയിരക്കണക്കിന് അടി ആഴത്തിലേക്ക് തുളച്ചുകയറാനുള്ള അത്ഭുതകരമായ ശേഷിയുണ്ട്.ഒരു പരിമിതി:ഈ തരംഗങ്ങൾ കടലാഴങ്ങളിൽ എത്തുമെങ്കിലും ഇവയിലൂടെ ഡാറ്റ അയയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നതിന്റെ വേഗത വളരെ കുറവാണ്. അതുകൊണ്ട് വലിയ ഫയലുകളോ വീഡിയോകളോ ഇതിലൂടെ അയക്കാൻ കഴിയില്ല.
വളരെ ഹ്രസ്വമായ ടെക്സ്റ്റ് സന്ദേശങ്ങളോ അതീവ അടിയന്തര കമാൻഡുകളോ നൽകാൻ മാത്രമാണ് ഈ തരംഗങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നത്.വലിയ ഡാറ്റ കൈമാറാൻ ഉപരിതലത്തിലേക്ക്!അന്തർവാഹിനികൾക്ക് വലിയ അളവിലുള്ള വിവരങ്ങളോ ഭൂപടങ്ങളോ രഹസ്യ ഫയലുകളോ കൈമാറേണ്ടി വരുമ്പോൾ അവ കടലിന്റെ ഉപരിതലത്തിലേക്ക് വരുന്നു. പൂർണ്ണമായി മുകളിലേക്ക് വരാതെ വെള്ളത്തിന് തൊട്ടുതാഴെ കിടന്നുകൊണ്ട് അവയുടെ പ്രത്യേക ആന്റിനകൾ മാത്രം ജലനിരപ്പിന് മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തുകയാണ് ചെയ്യുക . ഈ ആന്റിനകൾ വഴി നേരിട്ട് സൈനിക ഉപഗ്രഹ ശൃംഖലയുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുകയും ആസ്ഥാനവുമായി വളരെ വേഗത്തിൽ വലിയ ഡാറ്റകൾ കൈമാറുകയും ചെയ്യുന്നു.
റേഡിയോ തരംഗങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ശബ്ദതരംഗങ്ങൾ വെള്ളത്തിലൂടെ വളരെ വേഗത്തിലും കൂടുതൽ ദൂരത്തിലും സഞ്ചരിക്കും. അതുകൊണ്ടാണ് അന്തർവാഹിനികളിൽ ‘സോണാർ’ സാങ്കേതികവിദ്യ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്. സാധാരണയായി ശത്രുക്കപ്പലുകളെ കണ്ടെത്താനും കടലിനടിയിലെ തടസ്സങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാനും ആണ് സോണാർ ഉപയോഗിക്കുന്നതെങ്കിലും, പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളിൽ അന്തർവാഹിനികൾ പരസ്പരം കോഡ് ചെയ്ത ശബ്ദ സിഗ്നലുകൾ അയച്ച് വിവരങ്ങൾ കൈമാറാനും ഈ സാങ്കേതികവിദ്യ പ്രയോജനപ്പെടുത്താറുണ്ട്.
ഡിജിറ്റൽ യുഗത്തിലും ബാഹ്യലോകവുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലെന്ന് തോന്നിക്കുന്ന കടലാഴങ്ങളിൽ ഇത്രയും കൃത്യതയോടെയും സുരക്ഷിതമായും ആശയവിനിമയം നടത്താൻ അന്തർവാഹിനികളെ സഹായിക്കുന്നത് ശാസ്ത്രലോകത്തിന്റെ ഈ അത്ഭുത കൂട്ടുകെട്ടാണ്.
